Reisverslag Uganda 2010-2011

Dag 4, van het Lagoon Resort naar Murchison Falls NP.

Vandaag is de reis naar Murchison Falls National Park, het grootste park in Oeganda dat qua oppervlakte gelijk is aan de provincies Utrecht en Flevoland samen.
We vertrekken vanaf het Lagoon Resort voor het boottripje terug naar Kampala. Onderweg krijgen we een aardig idee van de wijze waarop in Oeganda de visvangst gaat. Vanuit kleine bootjes, in de meeste gevallen uitgeholde boomstammen, wordt de vis met stokslagen op het water een verderop geplaatst net in gejaagd of er wordt vanuit het bootje een groot net over de vis heen gegooid.

Visser op Lake Victoria.

Vissers op Lake Victoria

Terug in Kampala staan de busjes ons op de wal op te wachten voor een lange rit van bijna 7 uur die dag. Het eerste deel van de reis hebben we nog redelijk verharde wegen, maar eenmaal de hoofdstad achter ons gelaten is het tweede deel van de reis alleen onverhard. En stoffig. Als aan het eind van de dag de achterklep open gaat komen er allemaal rood gekleurde koffers uit. Het stof zit letterlijk overal.

Handel langs de kant van de weg

Zo zien de koffers er uit na een dagje rijden.

Halverwege de reis maken we een tussenstop bij het 'Ziwa Rhino Sanctuari', een 70 vierkante km groot omheind park waar een project loopt om de sinds 1982 uitgestorven neushoorn in Oeganda te herintroduceren. In 1997 is men begonnen met 6 neushoorns en door geboortes is dit aantal uitgegroeid tot 9 stuks. Een groot aantal rangers bewaakt de dieren 24 uur per dag. Elke neushoorn heeft zijn of haar eigen bewakers.
Om dit project te bekostigen is het mogelijk om de dieren te bezoeken. Met de wagens rijden we zo ver mogelijk het park in om uiteindelijk het laatste deel te lopen en de neushoorns te zoeken. Wij hoeven niet ver te lopen. Vlak bij de plek waar wij stoppen staat een ranger ons te wenken. Na slechts 5 minuten lopen staan wij op 10 tot 15 meter afstand van een enorme neushoorn met een jong die in het gras liggen. De ranger maakt wat lawaai en de moeder staat op, maar blijft wel bij haar jong. Wat een indrukwekkend dier.

Onze eerste blik op een neushoorn in het wild ooit.

Toch wel erg dicht bij.

Een imposante verschijning.

Na deze ervaring en een lunch rijden we weer een paar uur door en komen bij de poort van Murchison Falls. Hiervandaan is het nog 2 uur rijden, over hele slechte wegen door het park, naar 'Red Chilli Camp', onze verblijf- en slaapplaats voor de komende dagen. Het laatste deel van de reis tot het kamp, zien we toch al veel dieren, vooral antilopen, brutale bavianen en wrattenzwijnen. We moeten op een gegeven moment zelfs stoppen omdat verderop enkele olifanten op de weg staan.

Eindelijk komen we aan in Red Chilli. Een kamp met zo'n 10 tenten en 10 banda's. Wij slapen in één van de banda's, een hutje met 2 bedden met een muskietennet en verder niets. Wasgelegenheid en wc zijn in een centraal gebouwtje met voor het douchen uitsluitend koud water. Het kamp heeft wel een enorm gezellig restaurant (half in de buitenlucht) met heel lekker eten. Om je accu van je fototoestel of je mobieltje op te laden liggen er in het restaurant stekkerdozen waar je gebruik van kunt maken. In je hutje of tent heb je geen electra.
Wij slapen in de banda genaamd 'Genet', genoemd naar de genetkat. En laten we die avond nu zo'n dier zien. Een groot uitgevallen wilde kat. Uitgerekend dit moment hebben we geen camera bij ons. Jammer.
Natuurlijk maken we wel enkele foto's van de drie los door het kamp lopende enigszins tamme wrattenzwijnen.

Een overzicht van de tenten in Red Chilli Camp.

Onze banda 'genet'.

Onze slaapplaats.

Het gezellige restaurant van Red Chilli Camp.