• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Gastenboek






Dag 6, boottocht en safari in Murchison Falls NP.

Vanochtend weer vroeg op voor een nieuwe dag in het park. Murchison Falls is met een oppervlakte van bijna 4000 vierkante km ongeveer zo groot als de provincies Utrecht en Flevoland samen, dus je kunt je wel voorstellen dat je alles niet in een dagje gezien hebt. Vanochtend gaan we eerst met een klein bootje over de Nijl richting de Delta.
Ook nu weer zien we een rijk dierenleven. Vanaf het water zien we volop hippo's, olifanten, apen, een grote verscheidenheid aan hertachtigen, krokodillen en een enorm gevarieerd aantal bont gekleurde vogels.


In Murchison Falls National Park leeft ook de Shoebill stork, de bijna prehistorisch uitziende Schoenbek ooievaar. In het hele park leven er nog 30. Ze zijn schaars, wat ook niet zo gek is als je weet dat elke vogel slechts 20 jaar oud wordt en eens in de 5 jaar een ei legt.
En wat denk je, we zijn een kwartiertje onderweg en we zien er een op de wal staan. Weliswaar ver weg, maar deze kans om een foto te maken van dit dier pakken we met beide handen aan. Later horen we dat het zien van een Shoebill in Murchison toch uniek is.

vogelnaam
De zelzame Schoenbek Ooievaar.

Na de middag gaan we weer met de ferry naar de andere kant van de Nijl voor een tweede game-drive in het park. Ditmaal zonder ranger, maar Ben, onze chauffeur en Carolien weten wel een beetje de weg. Vergeleken met gisteren zien we maar weinig wild, maar het einde van de rit maakt alles goed.

vogelnaam
Ons minibusje met het dak open.
vogelnaam
Bosolifant aan de oever van de Nijl.
vogelnaam
Het nationaal symbool van Oeganda, de kraanvogel.

We zijn helemaal in de Delta terecht gekomen en daarvandaan is het nog 1,5 uur rijden om de laatste ferry van 7 uur savonds te halen. Dus we maken ons op voor deze rit als Maaike ineens roept "Luipaard!!!". En ja hoor, in een boom links van ons ligt een luipaard op een tak ons aan te kijken. Helaas wel een beetje ver weg, maar daar weet Ben wel wat op. Met het risico gezien te worden en een bekeuring van 150 dollar te krijgen gaat hij met het busje van het pad af, door het hoge gras heen om dichter bij de luipaard te kunnen komen. Wat een schitterend dier. Iedereen is lirisch. Er worden vanuit de wagen volop foto's en filmopnamen gemaakt tot Carolien zegt dat we nu nog maar een uur hebben om de ferry te halen. Dus dat wordt racen tegen de klok.

vogelnaam
Buffels .
vogelnaam
Luipaard in de boom.

Toen kregen we het. Het dak gaat dicht, fotoapparatuur wordt veilig opgeborgen want we kunnen nu nergens meer voor stoppen en daar begint de rit. De Efteling is er niets bij. We rijden veel sneller als redelijkerwijs mogelijk is. En ondanks dat iedereen zich met twee handen vast houdt en de ingewanden in ons lijf onderling van plaats wisselen genieten we er zelfs van. We proberen met "go, go, go" zelfs om Ben nog een tikkie harder te laten rijden. We willen tenslotte de nacht in ons eigen bed doorbrengen. Het wordt een uur volop jolijt en achter het stuur hoor je Ben zachtjes "Crazy people" mompelen.

Gelukkig zijn we op tijd voor de laatste oversteek en kunnen we in Red Chili nagenieten van de dag. Je kunt wel raden wat bijna de hele tijd het onderwerp van gesprek is.



copyright: 2011 - uganda.gradstaat.nl